Conjugation of wymacać
vɘˈma.t͡sat͡ɕto find by touching or feeling, to grope for Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wymacać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wymacałem |
| ty | wymacałeś |
| on / ona / ono | wymacał |
| my | wymacaliśmy |
| wy | wymacaliście |
| oni / one | wymacali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wymacałam |
| ty | wymacałaś |
| on / ona / ono | wymacała |
| my | wymacałyśmy |
| wy | wymacałyście |
| oni / one | wymacały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wymacało |
Czas przyszły
| ja | wymacam |
| ty | wymacasz |
| on / ona / ono | wymaca |
| my | wymacamy |
| wy | wymacacie |
| oni / one | wymacają |
Tryb rozkazujący
| ty | wymacaj |
| my | wymacajmy |
| wy | wymacajcie |