Conjugation of wymądrzyć
vɘˈmɔn.dʐɘt͡ɕto pontificate, to show off alleged wisdom in a patronizing way Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wymądrzyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wymądrzyłem |
| ty | wymądrzyłeś |
| on / ona / ono | wymądrzył |
| my | wymądrzyliśmy |
| wy | wymądrzyliście |
| oni / one | wymądrzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wymądrzyłam |
| ty | wymądrzyłaś |
| on / ona / ono | wymądrzyła |
| my | wymądrzyłyśmy |
| wy | wymądrzyłyście |
| oni / one | wymądrzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wymądrzyło |
Czas przyszły
| ja | wymądrzę |
| ty | wymądrzysz |
| on / ona / ono | wymądrzy |
| my | wymądrzymy |
| wy | wymądrzycie |
| oni / one | wymądrzą |
Tryb rozkazujący
| ty | wymądrz |
| my | wymądrzmy |
| wy | wymądrzcie |