Conjugation of wylatać
vɘˈla.tat͡ɕlatając spędzić określony czas w powietrzu Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wylatać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wylatałem |
| ty | wylatałeś |
| on / ona / ono | wylatał |
| my | wylataliśmy |
| wy | wylataliście |
| oni / one | wylatali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wylatałam |
| ty | wylatałaś |
| on / ona / ono | wylatała |
| my | wylatałyśmy |
| wy | wylatałyście |
| oni / one | wylatały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wylatało |
Czas przyszły
| ja | wylatam |
| ty | wylatasz |
| on / ona / ono | wylata |
| my | wylatamy |
| wy | wylatacie |
| oni / one | wylatają |
Tryb rozkazujący
| ty | wylataj |
| my | wylatajmy |
| wy | wylatajcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.