Conjugation of wylatywać
vɘ.laˈtɘ.vat͡ɕlecąc, opuszczać jakieś miejsce, wydostawać się skądś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wylatywać |
Czas teraźniejszy
| ja | wylatuję |
| ty | wylatujesz |
| on / ona / ono | wylatuje |
| my | wylatujemy |
| wy | wylatujecie |
| oni / one | wylatują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wylatywałem |
| ty | wylatywałeś |
| on / ona / ono | wylatywał |
| my | wylatywaliśmy |
| wy | wylatywaliście |
| oni / one | wylatywali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wylatywałam |
| ty | wylatywałaś |
| on / ona / ono | wylatywała |
| my | wylatywałyśmy |
| wy | wylatywałyście |
| oni / one | wylatywały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wylatywało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wylatywał |
| ty | będziesz wylatywał |
| on / ona / ono | będzie wylatywał |
| my | będziemy wylatywali |
| wy | będziecie wylatywali |
| oni / one | będą wylatywali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wylatywała |
| ty | będziesz wylatywała |
| on / ona / ono | będzie wylatywała |
| my | będziemy wylatywały |
| wy | będziecie wylatywały |
| oni / one | będą wylatywały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wylatywało |
Tryb rozkazujący
| ty | wylatuj |
| my | wylatujmy |
| wy | wylatujcie |