Conjugation of wykręcić
vɘˈkrɛɲ.t͡ɕit͡ɕkręcąc tarczą telefonu lub stukając w jego klawiaturę, postarać się nawiązać łączność z kimś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wykręcić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wykręciłem |
| ty | wykręciłeś |
| on / ona / ono | wykręcił |
| my | wykręciliśmy |
| wy | wykręciliście |
| oni / one | wykręcili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wykręciłam |
| ty | wykręciłaś |
| on / ona / ono | wykręciła |
| my | wykręciłyśmy |
| wy | wykręciłyście |
| oni / one | wykręciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wykręciło |
Czas przyszły
| ja | wykręcę |
| ty | wykręcisz |
| on / ona / ono | wykręci |
| my | wykręcimy |
| wy | wykręcicie |
| oni / one | wykręcą |
Tryb rozkazujący
| ty | wykręć |
| my | wykręćmy |
| wy | wykręćcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.