HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← wykorzenić — definition

Conjugation of wykorzenić

Regular CEFR B2
vɘ.kɔˈʐɛ.ɲit͡ɕ

aspekt dokonany od: wykorzeniać Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
wykorzenić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja wykorzeniłem
ty wykorzeniłeś
on / ona / ono wykorzenił
my wykorzeniliśmy
wy wykorzeniliście
oni / one wykorzenili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja wykorzeniłam
ty wykorzeniłaś
on / ona / ono wykorzeniła
my wykorzeniłyśmy
wy wykorzeniłyście
oni / one wykorzeniły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono wykorzeniło
Czas przyszły
ja wykorzenię
ty wykorzenisz
on / ona / ono wykorzeni
my wykorzenimy
wy wykorzenicie
oni / one wykorzenią
Tryb rozkazujący
ty wykorzeń
my wykorzeńmy
wy wykorzeńcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary