Conjugation of wyhuśtać
vɘˈxuɕ.tat͡ɕto hang oneself (to commit suicide by hanging) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyhuśtać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyhuśtałem |
| ty | wyhuśtałeś |
| on / ona / ono | wyhuśtał |
| my | wyhuśtaliśmy |
| wy | wyhuśtaliście |
| oni / one | wyhuśtali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyhuśtałam |
| ty | wyhuśtałaś |
| on / ona / ono | wyhuśtała |
| my | wyhuśtałyśmy |
| wy | wyhuśtałyście |
| oni / one | wyhuśtały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyhuśtało |
Czas przyszły
| ja | wyhuśtam |
| ty | wyhuśtasz |
| on / ona / ono | wyhuśta |
| my | wyhuśtamy |
| wy | wyhuśtacie |
| oni / one | wyhuśtają |
Tryb rozkazujący
| ty | wyhuśtaj |
| my | wyhuśtajmy |
| wy | wyhuśtajcie |