Conjugation of wygadywać
vɘ.ɡaˈdɘ.vat͡ɕmówić coś bez sensu, bez zastanowienia Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wygadywać |
Czas teraźniejszy
| ja | wygaduję |
| ty | wygadujesz |
| on / ona / ono | wygaduje |
| my | wygadujemy |
| wy | wygadujecie |
| oni / one | wygadują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wygadywałem |
| ty | wygadywałeś |
| on / ona / ono | wygadywał |
| my | wygadywaliśmy |
| wy | wygadywaliście |
| oni / one | wygadywali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wygadywałam |
| ty | wygadywałaś |
| on / ona / ono | wygadywała |
| my | wygadywałyśmy |
| wy | wygadywałyście |
| oni / one | wygadywały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wygadywało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wygadywał |
| ty | będziesz wygadywał |
| on / ona / ono | będzie wygadywał |
| my | będziemy wygadywali |
| wy | będziecie wygadywali |
| oni / one | będą wygadywali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wygadywała |
| ty | będziesz wygadywała |
| on / ona / ono | będzie wygadywała |
| my | będziemy wygadywały |
| wy | będziecie wygadywały |
| oni / one | będą wygadywały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wygadywało |
Tryb rozkazujący
| ty | wygaduj |
| my | wygadujmy |
| wy | wygadujcie |