Conjugation of wyganiać
vɘˈɡa.ɲat͡ɕzmuszać do opuszczenia jakiegoś miejsca Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wyganiać |
Czas teraźniejszy
| ja | wyganiam |
| ty | wyganiasz |
| on / ona / ono | wygania |
| my | wyganiamy |
| wy | wyganiacie |
| oni / one | wyganiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyganiałem |
| ty | wyganiałeś |
| on / ona / ono | wyganiał |
| my | wyganialiśmy |
| wy | wyganialiście |
| oni / one | wyganiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyganiałam |
| ty | wyganiałaś |
| on / ona / ono | wyganiała |
| my | wyganiałyśmy |
| wy | wyganiałyście |
| oni / one | wyganiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyganiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wyganiał |
| ty | będziesz wyganiał |
| on / ona / ono | będzie wyganiał |
| my | będziemy wyganiali |
| wy | będziecie wyganiali |
| oni / one | będą wyganiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wyganiała |
| ty | będziesz wyganiała |
| on / ona / ono | będzie wyganiała |
| my | będziemy wyganiały |
| wy | będziecie wyganiały |
| oni / one | będą wyganiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wyganiało |
Tryb rozkazujący
| ty | wyganiaj |
| my | wyganiajmy |
| wy | wyganiajcie |