Conjugation of wybyć
ˈvɘ.bɘt͡ɕto stay until a specific moment, to stay until the end Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wybyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wybyłem |
| ty | wybyłeś |
| on / ona / ono | wybył |
| my | wybyliśmy |
| wy | wybyliście |
| oni / one | wybyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wybyłam |
| ty | wybyłaś |
| on / ona / ono | wybyła |
| my | wybyłyśmy |
| wy | wybyłyście |
| oni / one | wybyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wybyło |
Czas przyszły
| ja | wybędę |
| ty | wybędziesz |
| on / ona / ono | wybędzie |
| my | wybędziemy |
| wy | wybędziecie |
| oni / one | wybędą |
Tryb rozkazujący
| ty | wybądź |
| my | wybądźmy |
| wy | wybądźcie |