Conjugation of wyć
/ˈvɘt͡ɕ/o zwierzętach (zazw. wilkach, psach, hienach): wydawać długi zawodzący głos, przeciągle skowyczeć Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wyć |
Czas teraźniejszy
| ja | wyję |
| ty | wyjesz |
| on / ona / ono | wyje |
| my | wyjemy |
| wy | wyjecie |
| oni / one | wyją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyłem |
| ty | wyłeś |
| on / ona / ono | wył |
| my | wyliśmy |
| wy | wyliście |
| oni / one | wyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyłam |
| ty | wyłaś |
| on / ona / ono | wyła |
| my | wyłyśmy |
| wy | wyłyście |
| oni / one | wyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wył |
| ty | będziesz wył |
| on / ona / ono | będzie wył |
| my | będziemy wyli |
| wy | będziecie wyli |
| oni / one | będą wyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wyła |
| ty | będziesz wyła |
| on / ona / ono | będzie wyła |
| my | będziemy wyły |
| wy | będziecie wyły |
| oni / one | będą wyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wyło |
Tryb rozkazujący
| ty | wyj |
| my | wyjmy |
| wy | wyjcie |