Conjugation of wybujać
vɘˈbu.jat͡ɕto thickly or luxuriantly grow upwards or out Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wybujać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wybujałem |
| ty | wybujałeś |
| on / ona / ono | wybujał |
| my | wybujaliśmy |
| wy | wybujaliście |
| oni / one | wybujali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wybujałam |
| ty | wybujałaś |
| on / ona / ono | wybujała |
| my | wybujałyśmy |
| wy | wybujałyście |
| oni / one | wybujały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wybujało |
Czas przyszły
| ja | wybujam |
| ty | wybujasz |
| on / ona / ono | wybuja |
| my | wybujamy |
| wy | wybujacie |
| oni / one | wybujają |
Tryb rozkazujący
| ty | wybujaj |
| my | wybujajmy |
| wy | wybujajcie |