Conjugation of wybudzić
vɘˈbu.d͡ʑit͡ɕto wake up (to cause someone to wake) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wybudzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wybudziłem |
| ty | wybudziłeś |
| on / ona / ono | wybudził |
| my | wybudziliśmy |
| wy | wybudziliście |
| oni / one | wybudzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wybudziłam |
| ty | wybudziłaś |
| on / ona / ono | wybudziła |
| my | wybudziłyśmy |
| wy | wybudziłyście |
| oni / one | wybudziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wybudziło |
Czas przyszły
| ja | wybudzę |
| ty | wybudzisz |
| on / ona / ono | wybudzi |
| my | wybudzimy |
| wy | wybudzicie |
| oni / one | wybudzą |
Tryb rozkazujący
| ty | wybudź |
| my | wybudźmy |
| wy | wybudźcie |