Conjugation of wybronić
vɘˈbrɔ.ɲit͡ɕto defend (to support by words or writing, to vindicate, talk in favour of) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wybronić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wybroniłem |
| ty | wybroniłeś |
| on / ona / ono | wybronił |
| my | wybroniliśmy |
| wy | wybroniliście |
| oni / one | wybronili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wybroniłam |
| ty | wybroniłaś |
| on / ona / ono | wybroniła |
| my | wybroniłyśmy |
| wy | wybroniłyście |
| oni / one | wybroniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wybroniło |
Czas przyszły
| ja | wybronię |
| ty | wybronisz |
| on / ona / ono | wybroni |
| my | wybronimy |
| wy | wybronicie |
| oni / one | wybronią |
Tryb rozkazujący
| ty | wybroń |
| my | wybrońmy |
| wy | wybrońcie |