Conjugation of wybrnąć
ˈvɘ.brnɔɲt͡ɕto pull through (to come through pain and trouble through perseverance) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wybrnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wybrnąłem |
| ty | wybrnąłeś |
| on / ona / ono | wybrnął |
| my | wybrnęliśmy |
| wy | wybrnęliście |
| oni / one | wybrnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wybrnęłam |
| ty | wybrnęłaś |
| on / ona / ono | wybrnęła |
| my | wybrnęłyśmy |
| wy | wybrnęłyście |
| oni / one | wybrnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wybrnęło |
Czas przyszły
| ja | wybrnę |
| ty | wybrniesz |
| on / ona / ono | wybrnie |
| my | wybrniemy |
| wy | wybrniecie |
| oni / one | wybrną |
Tryb rozkazujący
| ty | wybrnij |
| my | wybrnijmy |
| wy | wybrnijcie |