Conjugation of wybebeszyć
vɘ.bɛˈbɛ.ʂɘt͡ɕwyjąć z czegoś zawartość lub elementy tej rzeczy Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wybebeszyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wybebeszyłem |
| ty | wybebeszyłeś |
| on / ona / ono | wybebeszył |
| my | wybebeszyliśmy |
| wy | wybebeszyliście |
| oni / one | wybebeszyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wybebeszyłam |
| ty | wybebeszyłaś |
| on / ona / ono | wybebeszyła |
| my | wybebeszyłyśmy |
| wy | wybebeszyłyście |
| oni / one | wybebeszyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wybebeszyło |
Czas przyszły
| ja | wybebeszę |
| ty | wybebeszysz |
| on / ona / ono | wybebeszy |
| my | wybebeszymy |
| wy | wybebeszycie |
| oni / one | wybebeszą |
Tryb rozkazujący
| ty | wybebesz |
| my | wybebeszmy |
| wy | wybebeszcie |