Conjugation of wwiercić
ˈvvjɛr.t͡ɕit͡ɕto drill into (to push with a twisting motion) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wwiercić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wwierciłem |
| ty | wwierciłeś |
| on / ona / ono | wwiercił |
| my | wwierciliśmy |
| wy | wwierciliście |
| oni / one | wwiercili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wwierciłam |
| ty | wwierciłaś |
| on / ona / ono | wwierciła |
| my | wwierciłyśmy |
| wy | wwierciłyście |
| oni / one | wwierciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wwierciło |
Czas przyszły
| ja | wwiercę |
| ty | wwiercisz |
| on / ona / ono | wwierci |
| my | wwiercimy |
| wy | wwiercicie |
| oni / one | wwiercą |
Tryb rozkazujący
| ty | wwierć |
| my | wwierćmy |
| wy | wwierćcie |