Conjugation of wwieźć
ˈvvjɛɕt͡ɕto bring in (to move something or someone inside something or on top of something) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wwieźć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wwiozłem |
| ty | wwiozłeś |
| on / ona / ono | wwiózł |
| my | wwieźliśmy |
| wy | wwieźliście |
| oni / one | wwieźli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wwiozłam |
| ty | wwiozłaś |
| on / ona / ono | wwiozła |
| my | wwiozłyśmy |
| wy | wwiozłyście |
| oni / one | wwiozły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wwiozło |
Czas przyszły
| ja | wwiozę |
| ty | wwieziesz |
| on / ona / ono | wwiezie |
| my | wwieziemy |
| wy | wwieziecie |
| oni / one | wwiozą |
Tryb rozkazujący
| ty | wwieź |
| my | wwieźmy |
| wy | wwieźcie |