Conjugation of wszcząć
ˈfʂt͡ʂɔɲt͡ɕzacząć jakąś działalność, akcję, dać początek czemuś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wszcząć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wszcząłem |
| ty | wszcząłeś |
| on / ona / ono | wszczął |
| my | wszczęliśmy |
| wy | wszczęliście |
| oni / one | wszczęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wszczęłam |
| ty | wszczęłaś |
| on / ona / ono | wszczęła |
| my | wszczęłyśmy |
| wy | wszczęłyście |
| oni / one | wszczęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wszczęło |
Czas przyszły
| ja | wszcznę |
| ty | wszczniesz |
| on / ona / ono | wszcznie |
| my | wszczniemy |
| wy | wszczniecie |
| oni / one | wszczną |
Tryb rozkazujący
| ty | wszcznij |
| my | wszcznijmy |
| wy | wszcznijcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.