Conjugation of wszczepić
ˈfʂt͡ʂɛ.pit͡ɕwprowadzić z zewnątrz do organizmu tkankę lub protezę, zastępując nią usuniętą część Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wszczepić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wszczepiłem |
| ty | wszczepiłeś |
| on / ona / ono | wszczepił |
| my | wszczepiliśmy |
| wy | wszczepiliście |
| oni / one | wszczepili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wszczepiłam |
| ty | wszczepiłaś |
| on / ona / ono | wszczepiła |
| my | wszczepiłyśmy |
| wy | wszczepiłyście |
| oni / one | wszczepiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wszczepiło |
Czas przyszły
| ja | wszczepię |
| ty | wszczepisz |
| on / ona / ono | wszczepi |
| my | wszczepimy |
| wy | wszczepicie |
| oni / one | wszczepią |
Tryb rozkazujący
| ty | wszczep |
| my | wszczepmy |
| wy | wszczepcie |