Conjugation of wskrzesić
ˈfskʂɛ.ɕit͡ɕto resurrect, to raise from the dead (to make someone alive after having died; to bring someone back to life) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wskrzesić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wskrzesiłem |
| ty | wskrzesiłeś |
| on / ona / ono | wskrzesił |
| my | wskrzesiliśmy |
| wy | wskrzesiliście |
| oni / one | wskrzesili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wskrzesiłam |
| ty | wskrzesiłaś |
| on / ona / ono | wskrzesiła |
| my | wskrzesiłyśmy |
| wy | wskrzesiłyście |
| oni / one | wskrzesiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wskrzesiło |
Czas przyszły
| ja | wskrzeszę |
| ty | wskrzesisz |
| on / ona / ono | wskrzesi |
| my | wskrzesimy |
| wy | wskrzesicie |
| oni / one | wskrzeszą |
Tryb rozkazujący
| ty | wskrześ |
| my | wskrześmy |
| wy | wskrzeście |