Conjugation of wsławić
ˈfswa.vit͡ɕto become famous, to make a name for oneself Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wsławić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wsławiłem |
| ty | wsławiłeś |
| on / ona / ono | wsławił |
| my | wsławiliśmy |
| wy | wsławiliście |
| oni / one | wsławili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wsławiłam |
| ty | wsławiłaś |
| on / ona / ono | wsławiła |
| my | wsławiłyśmy |
| wy | wsławiłyście |
| oni / one | wsławiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wsławiło |
Czas przyszły
| ja | wsławię |
| ty | wsławisz |
| on / ona / ono | wsławi |
| my | wsławimy |
| wy | wsławicie |
| oni / one | wsławią |
Tryb rozkazujący
| ty | wsław |
| my | wsławmy |
| wy | wsławcie |