Conjugation of wpadać
/ˈfpa.dat͡ɕ/być dekonspirowanym lub przyłapanym na popełnieniu czegoś niegodziwego lub zabronionego Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wpadać |
Czas teraźniejszy
| ja | wpadam |
| ty | wpadasz |
| on / ona / ono | wpada |
| my | wpadamy |
| wy | wpadacie |
| oni / one | wpadają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wpadałem |
| ty | wpadałeś |
| on / ona / ono | wpadał |
| my | wpadaliśmy |
| wy | wpadaliście |
| oni / one | wpadali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wpadałam |
| ty | wpadałaś |
| on / ona / ono | wpadała |
| my | wpadałyśmy |
| wy | wpadałyście |
| oni / one | wpadały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wpadało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wpadał |
| ty | będziesz wpadał |
| on / ona / ono | będzie wpadał |
| my | będziemy wpadali |
| wy | będziecie wpadali |
| oni / one | będą wpadali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wpadała |
| ty | będziesz wpadała |
| on / ona / ono | będzie wpadała |
| my | będziemy wpadały |
| wy | będziecie wpadały |
| oni / one | będą wpadały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wpadało |
Tryb rozkazujący
| ty | wpadaj |
| my | wpadajmy |
| wy | wpadajcie |