Conjugation of wisieć
ˈvi.ɕɛt͡ɕdawać się odczuć, być odczuwalnym (o nastroju itp.); zagrażać Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wisieć |
Czas teraźniejszy
| ja | wiszę |
| ty | wisisz |
| on / ona / ono | wisi |
| my | wisimy |
| wy | wisicie |
| oni / one | wiszą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wisiałem |
| ty | wisiałeś |
| on / ona / ono | wisiał |
| my | wisieliśmy |
| wy | wisieliście |
| oni / one | wisieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wisiałam |
| ty | wisiałaś |
| on / ona / ono | wisiała |
| my | wisiałyśmy |
| wy | wisiałyście |
| oni / one | wisiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wisiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wisiał |
| ty | będziesz wisiał |
| on / ona / ono | będzie wisiał |
| my | będziemy wisieli |
| wy | będziecie wisieli |
| oni / one | będą wisieli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wisiała |
| ty | będziesz wisiała |
| on / ona / ono | będzie wisiała |
| my | będziemy wisiały |
| wy | będziecie wisiały |
| oni / one | będą wisiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wisiało |
Tryb rozkazujący
| ty | wiś |
| my | wiśmy |
| wy | wiście |