Conjugation of więzić
ˈvjɛw̃.ʑit͡ɕtrzymać kogoś w więzieniu (także przenośnie) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | więzić |
Czas teraźniejszy
| ja | więżę |
| ty | więzisz |
| on / ona / ono | więzi |
| my | więzimy |
| wy | więzicie |
| oni / one | więżą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | więziłem |
| ty | więziłeś |
| on / ona / ono | więził |
| my | więziliśmy |
| wy | więziliście |
| oni / one | więzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | więziłam |
| ty | więziłaś |
| on / ona / ono | więziła |
| my | więziłyśmy |
| wy | więziłyście |
| oni / one | więziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | więziło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę więził |
| ty | będziesz więził |
| on / ona / ono | będzie więził |
| my | będziemy więzili |
| wy | będziecie więzili |
| oni / one | będą więzili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę więziła |
| ty | będziesz więziła |
| on / ona / ono | będzie więziła |
| my | będziemy więziły |
| wy | będziecie więziły |
| oni / one | będą więziły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie więziło |
Tryb rozkazujący
| ty | więź |
| my | więźmy |
| wy | więźcie |