Conjugation of weryfikować
vɛ.rɘ.fiˈkɔ.vat͡ɕstwierdzać czyjeś kwalifikacje, czyjąś przydatność do pełnienia określonego stanowiska, określonych funkcji itp. Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | weryfikować |
Czas teraźniejszy
| ja | weryfikuję |
| ty | weryfikujesz |
| on / ona / ono | weryfikuje |
| my | weryfikujemy |
| wy | weryfikujecie |
| oni / one | weryfikują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | weryfikowałem |
| ty | weryfikowałeś |
| on / ona / ono | weryfikował |
| my | weryfikowaliśmy |
| wy | weryfikowaliście |
| oni / one | weryfikowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | weryfikowałam |
| ty | weryfikowałaś |
| on / ona / ono | weryfikowała |
| my | weryfikowałyśmy |
| wy | weryfikowałyście |
| oni / one | weryfikowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | weryfikowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę weryfikował |
| ty | będziesz weryfikował |
| on / ona / ono | będzie weryfikował |
| my | będziemy weryfikowali |
| wy | będziecie weryfikowali |
| oni / one | będą weryfikowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę weryfikowała |
| ty | będziesz weryfikowała |
| on / ona / ono | będzie weryfikowała |
| my | będziemy weryfikowały |
| wy | będziecie weryfikowały |
| oni / one | będą weryfikowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie weryfikowało |
Tryb rozkazujący
| ty | weryfikuj |
| my | weryfikujmy |
| wy | weryfikujcie |