Conjugation of wesprzeć
ˈvɛs.pʂɛt͡ɕudzielić sobie wzajemnie pomocy, wspomóc się nawzajem Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wesprzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wsparłem |
| ty | wsparłeś |
| on / ona / ono | wsparł |
| my | wsparliśmy |
| wy | wsparliście |
| oni / one | wsparli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wsparłam |
| ty | wsparłaś |
| on / ona / ono | wsparła |
| my | wsparłyśmy |
| wy | wsparłyście |
| oni / one | wsparły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wsparło |
Czas przyszły
| ja | wesprę |
| ty | wesprzesz |
| on / ona / ono | wesprze |
| my | wesprzemy |
| wy | wesprzecie |
| oni / one | wesprą |
Tryb rozkazujący
| ty | wesprzyj |
| my | wesprzyjmy |
| wy | wesprzyjcie |