Conjugation of weprzeć
ˈvɛ.pʂɛt͡ɕto push someone into something (to make something do something they don't want to) [with dative ‘whom’] or [with w (+ accusative) ‘whom’] Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | weprzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wparłem |
| ty | wparłeś |
| on / ona / ono | wparł |
| my | wparliśmy |
| wy | wparliście |
| oni / one | wparli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wparłam |
| ty | wparłaś |
| on / ona / ono | wparła |
| my | wparłyśmy |
| wy | wparłyście |
| oni / one | wparły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wparło |
Czas przyszły
| ja | weprę |
| ty | weprzesz |
| on / ona / ono | weprze |
| my | weprzemy |
| wy | weprzecie |
| oni / one | weprą |
Tryb rozkazujący
| ty | weprzyj |
| my | weprzyjmy |
| wy | weprzyjcie |