Conjugation of utwierdzać
uˈtfjɛr.d͡zat͡ɕsprawiać, że ktoś jest pewien o czymś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | utwierdzać |
Czas teraźniejszy
| ja | utwierdzam |
| ty | utwierdzasz |
| on / ona / ono | utwierdza |
| my | utwierdzamy |
| wy | utwierdzacie |
| oni / one | utwierdzają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | utwierdzałem |
| ty | utwierdzałeś |
| on / ona / ono | utwierdzał |
| my | utwierdzaliśmy |
| wy | utwierdzaliście |
| oni / one | utwierdzali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | utwierdzałam |
| ty | utwierdzałaś |
| on / ona / ono | utwierdzała |
| my | utwierdzałyśmy |
| wy | utwierdzałyście |
| oni / one | utwierdzały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | utwierdzało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę utwierdzał |
| ty | będziesz utwierdzał |
| on / ona / ono | będzie utwierdzał |
| my | będziemy utwierdzali |
| wy | będziecie utwierdzali |
| oni / one | będą utwierdzali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę utwierdzała |
| ty | będziesz utwierdzała |
| on / ona / ono | będzie utwierdzała |
| my | będziemy utwierdzały |
| wy | będziecie utwierdzały |
| oni / one | będą utwierdzały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie utwierdzało |
Tryb rozkazujący
| ty | utwierdzaj |
| my | utwierdzajmy |
| wy | utwierdzajcie |