Conjugation of utykać
/uˈtɘ.kat͡ɕ/wypełniać czymś szpary, aby coś nie przedostało się przez nie Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | utykać |
Czas teraźniejszy
| ja | utykam |
| ty | utykasz |
| on / ona / ono | utyka |
| my | utykamy |
| wy | utykacie |
| oni / one | utykają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | utykałem |
| ty | utykałeś |
| on / ona / ono | utykał |
| my | utykaliśmy |
| wy | utykaliście |
| oni / one | utykali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | utykałam |
| ty | utykałaś |
| on / ona / ono | utykała |
| my | utykałyśmy |
| wy | utykałyście |
| oni / one | utykały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | utykało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę utykał |
| ty | będziesz utykał |
| on / ona / ono | będzie utykał |
| my | będziemy utykali |
| wy | będziecie utykali |
| oni / one | będą utykali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę utykała |
| ty | będziesz utykała |
| on / ona / ono | będzie utykała |
| my | będziemy utykały |
| wy | będziecie utykały |
| oni / one | będą utykały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie utykało |
Tryb rozkazujący
| ty | utykaj |
| my | utykajmy |
| wy | utykajcie |