Conjugation of utuczyć
uˈtu.t͡ʂɘt͡ɕo zwierzęciu hodowlanym: zwiększyć wagę ciała Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | utuczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | utuczyłem |
| ty | utuczyłeś |
| on / ona / ono | utuczył |
| my | utuczyliśmy |
| wy | utuczyliście |
| oni / one | utuczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | utuczyłam |
| ty | utuczyłaś |
| on / ona / ono | utuczyła |
| my | utuczyłyśmy |
| wy | utuczyłyście |
| oni / one | utuczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | utuczyło |
Czas przyszły
| ja | utuczę |
| ty | utuczysz |
| on / ona / ono | utuczy |
| my | utuczymy |
| wy | utuczycie |
| oni / one | utuczą |
Tryb rozkazujący
| ty | utucz |
| my | utuczmy |
| wy | utuczcie |