Conjugation of ustatkować
u.statˈkɔ.vat͡ɕsprawiać, że pewna sytuacja staje się spokojniejsza i bardziej uporządkowana Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ustatkować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ustatkowałem |
| ty | ustatkowałeś |
| on / ona / ono | ustatkował |
| my | ustatkowaliśmy |
| wy | ustatkowaliście |
| oni / one | ustatkowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ustatkowałam |
| ty | ustatkowałaś |
| on / ona / ono | ustatkowała |
| my | ustatkowałyśmy |
| wy | ustatkowałyście |
| oni / one | ustatkowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ustatkowało |
Czas przyszły
| ja | ustatkuję |
| ty | ustatkujesz |
| on / ona / ono | ustatkuje |
| my | ustatkujemy |
| wy | ustatkujecie |
| oni / one | ustatkują |
Tryb rozkazujący
| ty | ustatkuj |
| my | ustatkujmy |
| wy | ustatkujcie |