Conjugation of ustawać
uˈsta.vat͡ɕprzestawać wykonywać coś z powodu zmęczenia Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | ustawać |
Czas teraźniejszy
| ja | ustaję |
| ty | ustajesz |
| on / ona / ono | ustaje |
| my | ustajemy |
| wy | ustajecie |
| oni / one | ustają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ustawałem |
| ty | ustawałeś |
| on / ona / ono | ustawał |
| my | ustawaliśmy |
| wy | ustawaliście |
| oni / one | ustawali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ustawałam |
| ty | ustawałaś |
| on / ona / ono | ustawała |
| my | ustawałyśmy |
| wy | ustawałyście |
| oni / one | ustawały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ustawało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę ustawał |
| ty | będziesz ustawał |
| on / ona / ono | będzie ustawał |
| my | będziemy ustawali |
| wy | będziecie ustawali |
| oni / one | będą ustawali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę ustawała |
| ty | będziesz ustawała |
| on / ona / ono | będzie ustawała |
| my | będziemy ustawały |
| wy | będziecie ustawały |
| oni / one | będą ustawały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie ustawało |
Tryb rozkazujący
| ty | ustawaj |
| my | ustawajmy |
| wy | ustawajcie |