Conjugation of usposabiać
u.spɔˈsa.bjat͡ɕuczyć, kształcić kogoś do czegoś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | usposabiać |
Czas teraźniejszy
| ja | usposabiam |
| ty | usposabiasz |
| on / ona / ono | usposabia |
| my | usposabiamy |
| wy | usposabiacie |
| oni / one | usposabiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | usposabiałem |
| ty | usposabiałeś |
| on / ona / ono | usposabiał |
| my | usposabialiśmy |
| wy | usposabialiście |
| oni / one | usposabiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | usposabiałam |
| ty | usposabiałaś |
| on / ona / ono | usposabiała |
| my | usposabiałyśmy |
| wy | usposabiałyście |
| oni / one | usposabiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | usposabiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę usposabiał |
| ty | będziesz usposabiał |
| on / ona / ono | będzie usposabiał |
| my | będziemy usposabiali |
| wy | będziecie usposabiali |
| oni / one | będą usposabiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę usposabiała |
| ty | będziesz usposabiała |
| on / ona / ono | będzie usposabiała |
| my | będziemy usposabiały |
| wy | będziecie usposabiały |
| oni / one | będą usposabiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie usposabiało |
Tryb rozkazujący
| ty | usposabiaj |
| my | usposabiajmy |
| wy | usposabiajcie |