Conjugation of usiec
/ˈu.ɕɛt͡s/to cut down (to accumulate a certain amount of something by mowing or cutting) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | usiec |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | usiekłem |
| ty | usiekłeś |
| on / ona / ono | usiekł |
| my | usiekliśmy |
| wy | usiekliście |
| oni / one | usiekli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | usiekłam |
| ty | usiekłaś |
| on / ona / ono | usiekła |
| my | usiekłyśmy |
| wy | usiekłyście |
| oni / one | usiekły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | usiekło |
Czas przyszły
| ja | usiekę |
| ty | usieczesz |
| on / ona / ono | usiecze |
| my | usieczemy |
| wy | usieczecie |
| oni / one | usieką |
Tryb rozkazujący
| ty | usiecz |
| my | usieczmy |
| wy | usieczcie |