Conjugation of uprościć
uˈprɔɕ.t͡ɕit͡ɕuczynić coś prostszym, mniej skomplikowanym Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uprościć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uprościłem |
| ty | uprościłeś |
| on / ona / ono | uprościł |
| my | uprościliśmy |
| wy | uprościliście |
| oni / one | uprościli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uprościłam |
| ty | uprościłaś |
| on / ona / ono | uprościła |
| my | uprościłyśmy |
| wy | uprościłyście |
| oni / one | uprościły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uprościło |
Czas przyszły
| ja | uproszczę |
| ty | uprościsz |
| on / ona / ono | uprości |
| my | uprościmy |
| wy | uprościcie |
| oni / one | uproszczą |
Tryb rozkazujący
| ty | uprość |
| my | uprośćmy |
| wy | uprośćcie |