Conjugation of uprowadzić
u.prɔˈva.d͡ʑit͡ɕzmusić kogoś do pójścia ze sobą lub porwać środek lokomocji Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uprowadzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uprowadziłem |
| ty | uprowadziłeś |
| on / ona / ono | uprowadził |
| my | uprowadziliśmy |
| wy | uprowadziliście |
| oni / one | uprowadzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uprowadziłam |
| ty | uprowadziłaś |
| on / ona / ono | uprowadziła |
| my | uprowadziłyśmy |
| wy | uprowadziłyście |
| oni / one | uprowadziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uprowadziło |
Czas przyszły
| ja | uprowadzę |
| ty | uprowadzisz |
| on / ona / ono | uprowadzi |
| my | uprowadzimy |
| wy | uprowadzicie |
| oni / one | uprowadzą |
Tryb rozkazujący
| ty | uprowadź |
| my | uprowadźmy |
| wy | uprowadźcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.