Conjugation of upoić
uˈpɔ.it͡ɕto intoxicate (inspire excitement or enthusiasm in) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | upoić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | upoiłem |
| ty | upoiłeś |
| on / ona / ono | upoił |
| my | upoiliśmy |
| wy | upoiliście |
| oni / one | upoili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | upoiłam |
| ty | upoiłaś |
| on / ona / ono | upoiła |
| my | upoiłyśmy |
| wy | upoiłyście |
| oni / one | upoiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | upoiło |
Czas przyszły
| ja | upoję |
| ty | upoisz |
| on / ona / ono | upoi |
| my | upoimy |
| wy | upoicie |
| oni / one | upoją |
Tryb rozkazujący
| ty | upój |
| my | upójmy |
| wy | upójcie |