Conjugation of upaprać
/uˈpa.prat͡ɕ/to daub oneself, to smudge oneself, to splodge oneself, to splotch oneself (to engage in activities that worsen other people's opinions of oneself) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | upaprać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | upaprałem |
| ty | upaprałeś |
| on / ona / ono | upaprał |
| my | upapraliśmy |
| wy | upapraliście |
| oni / one | upaprali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | upaprałam |
| ty | upaprałaś |
| on / ona / ono | upaprała |
| my | upaprałyśmy |
| wy | upaprałyście |
| oni / one | upaprały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | upaprało |
Czas przyszły
| ja | upaprzę |
| ty | upaprzesz |
| on / ona / ono | upaprze |
| my | upaprzemy |
| wy | upaprzecie |
| oni / one | upaprzą |
Tryb rozkazujący
| ty | upaprz |
| my | upaprzmy |
| wy | upaprzcie |