Conjugation of upatrywać
u.paˈtrɘ.vat͡ɕto find or notice (a specific thing or person) by observation or searching Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | upatrywać |
Czas teraźniejszy
| ja | upatruję |
| ty | upatrujesz |
| on / ona / ono | upatruje |
| my | upatrujemy |
| wy | upatrujecie |
| oni / one | upatrują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | upatrywałem |
| ty | upatrywałeś |
| on / ona / ono | upatrywał |
| my | upatrywaliśmy |
| wy | upatrywaliście |
| oni / one | upatrywali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | upatrywałam |
| ty | upatrywałaś |
| on / ona / ono | upatrywała |
| my | upatrywałyśmy |
| wy | upatrywałyście |
| oni / one | upatrywały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | upatrywało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę upatrywał |
| ty | będziesz upatrywał |
| on / ona / ono | będzie upatrywał |
| my | będziemy upatrywali |
| wy | będziecie upatrywali |
| oni / one | będą upatrywali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę upatrywała |
| ty | będziesz upatrywała |
| on / ona / ono | będzie upatrywała |
| my | będziemy upatrywały |
| wy | będziecie upatrywały |
| oni / one | będą upatrywały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie upatrywało |
Tryb rozkazujący
| ty | upatruj |
| my | upatrujmy |
| wy | upatrujcie |