Conjugation of unicestwiać
u.ɲiˈt͡sɛs.tfjat͡ɕpowodować, że coś lub ktoś przestaje istnieć Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | unicestwiać |
Czas teraźniejszy
| ja | unicestwiam |
| ty | unicestwiasz |
| on / ona / ono | unicestwia |
| my | unicestwiamy |
| wy | unicestwiacie |
| oni / one | unicestwiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | unicestwiałem |
| ty | unicestwiałeś |
| on / ona / ono | unicestwiał |
| my | unicestwialiśmy |
| wy | unicestwialiście |
| oni / one | unicestwiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | unicestwiałam |
| ty | unicestwiałaś |
| on / ona / ono | unicestwiała |
| my | unicestwiałyśmy |
| wy | unicestwiałyście |
| oni / one | unicestwiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | unicestwiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę unicestwiał |
| ty | będziesz unicestwiał |
| on / ona / ono | będzie unicestwiał |
| my | będziemy unicestwiali |
| wy | będziecie unicestwiali |
| oni / one | będą unicestwiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę unicestwiała |
| ty | będziesz unicestwiała |
| on / ona / ono | będzie unicestwiała |
| my | będziemy unicestwiały |
| wy | będziecie unicestwiały |
| oni / one | będą unicestwiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie unicestwiało |
Tryb rozkazujący
| ty | unicestwiaj |
| my | unicestwiajmy |
| wy | unicestwiajcie |