Conjugation of uniżyć
uˈɲi.ʐɘt͡ɕto lower oneself, to abase oneself, to humble oneself Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uniżyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uniżyłem |
| ty | uniżyłeś |
| on / ona / ono | uniżył |
| my | uniżyliśmy |
| wy | uniżyliście |
| oni / one | uniżyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uniżyłam |
| ty | uniżyłaś |
| on / ona / ono | uniżyła |
| my | uniżyłyśmy |
| wy | uniżyłyście |
| oni / one | uniżyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uniżyło |
Czas przyszły
| ja | uniżę |
| ty | uniżysz |
| on / ona / ono | uniży |
| my | uniżymy |
| wy | uniżycie |
| oni / one | uniżą |
Tryb rozkazujący
| ty | uniż |
| my | uniżmy |
| wy | uniżcie |