Conjugation of unaocznić
u.naˈɔt͡ʂ.ɲit͡ɕto make evident, to demonstrate, to visualize, to spell out (to demonstrate something in an obvious way) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | unaocznić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | unaoczniłem |
| ty | unaoczniłeś |
| on / ona / ono | unaocznił |
| my | unaoczniliśmy |
| wy | unaoczniliście |
| oni / one | unaocznili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | unaoczniłam |
| ty | unaoczniłaś |
| on / ona / ono | unaoczniła |
| my | unaoczniłyśmy |
| wy | unaoczniłyście |
| oni / one | unaoczniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | unaoczniło |
Czas przyszły
| ja | unaocznię |
| ty | unaocznisz |
| on / ona / ono | unaoczni |
| my | unaocznimy |
| wy | unaocznicie |
| oni / one | unaocznią |
Tryb rozkazujący
| ty | unaocznij |
| my | unaocznijmy |
| wy | unaocznijcie |