Conjugation of umartwiać
uˈmar.tfjat͡ɕ( ) praktykować post, wyrzekać się wygód i przyjemności Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | umartwiać |
Czas teraźniejszy
| ja | umartwiam |
| ty | umartwiasz |
| on / ona / ono | umartwia |
| my | umartwiamy |
| wy | umartwiacie |
| oni / one | umartwiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | umartwiałem |
| ty | umartwiałeś |
| on / ona / ono | umartwiał |
| my | umartwialiśmy |
| wy | umartwialiście |
| oni / one | umartwiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | umartwiałam |
| ty | umartwiałaś |
| on / ona / ono | umartwiała |
| my | umartwiałyśmy |
| wy | umartwiałyście |
| oni / one | umartwiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | umartwiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę umartwiał |
| ty | będziesz umartwiał |
| on / ona / ono | będzie umartwiał |
| my | będziemy umartwiali |
| wy | będziecie umartwiali |
| oni / one | będą umartwiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę umartwiała |
| ty | będziesz umartwiała |
| on / ona / ono | będzie umartwiała |
| my | będziemy umartwiały |
| wy | będziecie umartwiały |
| oni / one | będą umartwiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie umartwiało |
Tryb rozkazujący
| ty | umartwiaj |
| my | umartwiajmy |
| wy | umartwiajcie |