Conjugation of umartwić
uˈmar.tfit͡ɕto abstain, especially for religious reasons Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | umartwić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | umartwiłem |
| ty | umartwiłeś |
| on / ona / ono | umartwił |
| my | umartwiliśmy |
| wy | umartwiliście |
| oni / one | umartwili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | umartwiłam |
| ty | umartwiłaś |
| on / ona / ono | umartwiła |
| my | umartwiłyśmy |
| wy | umartwiłyście |
| oni / one | umartwiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | umartwiło |
Czas przyszły
| on / ona / ono | będzie umartwił |
| oni / one | będą umartwili |
Tryb rozkazujący
| ty | umartw |
| my | umartwmy |
| wy | umartwcie |