Conjugation of ulepić
/uˈlɛ.pit͡ɕ/uformować coś z miękkiego materiału, łącząc i kształtując jego części rękami Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ulepić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ulepiłem |
| ty | ulepiłeś |
| on / ona / ono | ulepił |
| my | ulepiliśmy |
| wy | ulepiliście |
| oni / one | ulepili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ulepiłam |
| ty | ulepiłaś |
| on / ona / ono | ulepiła |
| my | ulepiłyśmy |
| wy | ulepiłyście |
| oni / one | ulepiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ulepiło |
Czas przyszły
| ja | ulepię |
| ty | ulepisz |
| on / ona / ono | ulepi |
| my | ulepimy |
| wy | ulepicie |
| oni / one | ulepią |
Tryb rozkazujący
| ty | ulep |
| my | ulepmy |
| wy | ulepcie |