Conjugation of uklęknąć
uˈklɛŋk.nɔɲt͡ɕzgiąć nogi w kolanach i oprzeć się na nich na ziemi Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uklęknąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uklęknąłem |
| ty | uklęknąłeś |
| on / ona / ono | uklęknął |
| my | uklęknęliśmy |
| wy | uklęknęliście |
| oni / one | uklęknęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uklęknęłam |
| ty | uklęknęłaś |
| on / ona / ono | uklęknęła |
| my | uklęknęłyśmy |
| wy | uklęknęłyście |
| oni / one | uklęknęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uklęknęło |
Czas przyszły
| ja | uklęknę |
| ty | uklękniesz |
| on / ona / ono | uklęknie |
| my | uklękniemy |
| wy | uklękniecie |
| oni / one | uklękną |
Tryb rozkazujący
| ty | uklęknij |
| my | uklęknijmy |
| wy | uklęknijcie |