Conjugation of układać
uˈkwa.dat͡ɕo ubraniu: przybierać na kimś określony kształt Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | układać |
Czas teraźniejszy
| ja | układam |
| ty | układasz |
| on / ona / ono | układa |
| my | układamy |
| wy | układacie |
| oni / one | układają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | układałem |
| ty | układałeś |
| on / ona / ono | układał |
| my | układaliśmy |
| wy | układaliście |
| oni / one | układali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | układałam |
| ty | układałaś |
| on / ona / ono | układała |
| my | układałyśmy |
| wy | układałyście |
| oni / one | układały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | układało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę układał |
| ty | będziesz układał |
| on / ona / ono | będzie układał |
| my | będziemy układali |
| wy | będziecie układali |
| oni / one | będą układali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę układała |
| ty | będziesz układała |
| on / ona / ono | będzie układała |
| my | będziemy układały |
| wy | będziecie układały |
| oni / one | będą układały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie układało |
Tryb rozkazujący
| ty | układaj |
| my | układajmy |
| wy | układajcie |