Conjugation of ujarzmiać
uˈjaʐ.mjat͡ɕpokonywać kogoś i zdobywać władzę nad kimś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | ujarzmiać |
Czas teraźniejszy
| ja | ujarzmiam |
| ty | ujarzmiasz |
| on / ona / ono | ujarzmia |
| my | ujarzmiamy |
| wy | ujarzmiacie |
| oni / one | ujarzmiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ujarzmiałem |
| ty | ujarzmiałeś |
| on / ona / ono | ujarzmiał |
| my | ujarzmialiśmy |
| wy | ujarzmialiście |
| oni / one | ujarzmiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ujarzmiałam |
| ty | ujarzmiałaś |
| on / ona / ono | ujarzmiała |
| my | ujarzmiałyśmy |
| wy | ujarzmiałyście |
| oni / one | ujarzmiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ujarzmiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę ujarzmiał |
| ty | będziesz ujarzmiał |
| on / ona / ono | będzie ujarzmiał |
| my | będziemy ujarzmiali |
| wy | będziecie ujarzmiali |
| oni / one | będą ujarzmiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę ujarzmiała |
| ty | będziesz ujarzmiała |
| on / ona / ono | będzie ujarzmiała |
| my | będziemy ujarzmiały |
| wy | będziecie ujarzmiały |
| oni / one | będą ujarzmiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie ujarzmiało |
Tryb rozkazujący
| ty | ujarzmiaj |
| my | ujarzmiajmy |
| wy | ujarzmiajcie |