Conjugation of ugadać
uˈɡa.dat͡ɕskłonić kogoś do określonego postępowania przy pomocy argumentów, namowy Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ugadać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ugadałem |
| ty | ugadałeś |
| on / ona / ono | ugadał |
| my | ugadaliśmy |
| wy | ugadaliście |
| oni / one | ugadali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ugadałam |
| ty | ugadałaś |
| on / ona / ono | ugadała |
| my | ugadałyśmy |
| wy | ugadałyście |
| oni / one | ugadały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ugadało |
Czas przyszły
| ja | ugadam |
| ty | ugadasz |
| on / ona / ono | ugada |
| my | ugadamy |
| wy | ugadacie |
| oni / one | ugadają |
Tryb rozkazujący
| ty | ugadaj |
| my | ugadajmy |
| wy | ugadajcie |